To wymaganie stawia pod wielkim znakiem zapytania typowy sposób nauki, który nastawiony jest raczej na długofalowe i pamięciowe nauczanie niż na stosowanie wiedzy w praktyce oraz nauce podczas wykonywania zaawansowanych zadań. Wciąż postępujący rozwój technologiczny bez wątpienia nastawiony jest na praktyków, którzy potrafią stawiać czoła wyzwaniom, którzy wciąż poszukują najlepszych rozwiązań, którzy zawsze dążą do realizacji i progresu, pokonując napotkanych po drodze przeszkody i blokady. Takie umiejętności można zdobyć jedynie podczas nauki praktycznej, a nie teoretycznej.

Ze względu na coraz większą złożoność projektów i wyzwań, obecnie nie jest możliwe już bycie jednorożcem znającym odpowiedzi na wszystkie pytania. Największym wyzwaniem ludzkości, zdaje się umiejętność pracy w zespole. Ta bowiem wymaga jeszcze jednej bardzo ważnej kompetencji — umiejętności miękkich. Bez umiejętności miękkich nie będziemy w stanie dostarczać efektywny sposób rozwiązań projektowych ani rozwijać technologii. To umiejętność znów czysto praktyczna ukierunkowana na empatyczną współpracę.

Bez wątpienia są to kluczowe wyzwania dla dzisiejszej edukacji, edukacji praktycznej — edukacji 2.0. W niniejszym numerze znajdziecie głębię tego zagadnienia. Polecam serdecznie poddanie analizie i wyciągnięciu własnych wniosków na kluczowy temat przyszłości edukacji społeczeństwa.

Chris Badura

CEO, Redaktor Naczelny